سرویس شهروندی سراج24: شورای شهر چهارم تهران پس از انتخابات 24 خرداد با معرفی 31 منتخب مردم تهران مشخص و در روز سه شنبه 12 شهریور همزمان با تشکیل نخستین جلسه شورا انتخاب رئیس و هیئت رئیسه شورای شهر نیز انجام شد.براساس قانون پس از انتخاب رئیس شورا و هیئت رئیسه، اولین وظیفه اعضای شورای شهر، انتخاب شهردار تهران بود.
وقتی اعضای شورای شهر برای انتخاب گزینه های مورد نظر خود وارد گود شدند ، در موضوع شوراها بین آقای چمران و آقای مسجدجامعی فاصله زیادی را شاهد بودیم، ملاحظات سیاسی و متاسفانه برخی ملاحظات کاسبکارانه و تعاملات خارج از عرف بر تصمیم اول شورای چهارم سایه انداخت.
اگر نگاه سیاسی بر مجموعه شورای چهارم حاکم نبود رئیس بلافصل و بی تردید شورای تهران باید مهندس چمران می بود اما متاسفانه با همه نگرانی هایی که احساس می شد که در شورای چهارم ایجاد شود، رفته رفته فضای سیاسی بر نظرات کارشناسی در شورا غلبه کرد و نتیجه آن بیشتر از یک نتیجه کارشناسی یک نتیجه سیاسی شد.
قطعاً می توان سیاسی کاری در شورا را به عنوان عارضه شورای شهر قلمداد کرد. نکته ای که مسجد جامعی در اولین جلسه شورا عنوان کرد و گفت امیدوار است وجود سلایق سیاسی برای شورا تهدید به شمار نرود. در صورتی چنین اتفاقی خواهد افتاد که سلایق مختلف سیاسی در یک رقابت سالم کارشناسی و خدمت مدار رقابت کنند نه اینکه در یک رویکرد کاملاً جناحی و سیاسی با هم تقابل داشته باشند.
بسیاری از کارشناسان معتقد بودند اگر این اتفاق بیافتد این مساله به فرصت تبدیل می شود، یعنی در صورتی که دید کارشناسی بر دید سیاسی و جناحی غلبه کند. اما فضا به سمت و سوی دیگری رفت و تحلیل های کارشناسانه نشان می داد که شورای چهارم به طرف تهدید در حال حرکت است تا فرصت.
گزینه ای که در هر شکل حتی اگر کار سیاسی هم نکند کار سیاسی و جریانات سیاسی به طرف او می روند و چالش های سیاسی سراغ او را می گیرند. جریان های اصلاح طلب که مدعی هستند تلاش می کنند تا شورای چهارم را با همکاری و تعامل پیش ببرند و عارضه شورای اول دچار شورای چهارم نشده و در کارنامه آقای حسن روحانی انحلال شورای چهارم مثل کارنامه آقای خاتمی قرار نگیرد در اولین انتخاب خود دست به گزینه ای می زند که پر از چالش های سیاسی است ، یعنی در ابتدای کار تقابل با مجلس را در دستور کار خود قرار می دهند.
مجلس در انتخابات شوراها به گزینه آنها رای رد صلاحیت داده و از طرفی این گزینه سراسر تنش سیاسی را به دنبال خواهد داشت، اساساً این تصمیم، شورا را در چالش ها و تنش های سیاسی غوطه ور می کند؛ دست زدن چنین انتخابی چالش های سیاسی را به دنبال دارد و در ابتدای کار شورا را در ورطه مسایل سیاسی قرار خواهد داد. از این نظر باید گفت این نگرانی وجود دارد که شورا به سمت تهدید در حال حرکت است.
وقتی اعضای شورای چهارم نشستند و معیارها و شاخصه های شهردار را در چند جلسه تنظیم کردند ، هنوز گزارش کمیته بررسی شاخصه های شهردار در شورای قبل از 12 شهریور مطرح نشده بود که آقای مسجدجامعی اعلام کرد ما اصلاح طلبان برای شهرداری به آقای هاشمی رسیدیم؛ سوال آنجاست که پس وظیفه آن کمیته چه بود؟ شاخصه ها و معیارها چه بود؟، اگر آنها گزینه خود را مشخص کرده بودند لازم نبود اصولگرایان شاخص بنویسیند.
در حالی که اصلاح طلبان می توانستند به گزینه دیگری تکیه کنند که چنین آفت هایی را به دنبال نداشته باشد .ورود در این تصمیم ورود زودهنگام و یک تقابل و واگرایی با مجمع نمایندگان تهران محسوب می شد که می توانست عواقب ناگواری داشته باشد.
سوال آنجا بود که وقتی فردی صلاحیت عضویت در شورا را نداشته به طور طبیعی چگونه می تواند صلاحیتی در منتخب این شورا برای مهمترین مسئولیت مجموعه کار شورا و شهرداری را داشته باشد.
اتفاقاتی که این روزها در رسانه های زنجیره ای شاهد آن هستیم اتفاقات کاملا سیاسی و تحریک و تقابل سیاسی و در نهایت دو قطبی کردن شورا است که به مثابه سم مهلک برای شورا محسوب می شود.
روزنامه های زنجیره ای اصلاحات در این مدت با زدن تیترهایی نظیر «دیروز پاستور، امروز بهشت، فردا بهارستان» نشان دادند انگیزه و نگاهشان کاملا سیاسی است و بیان گر این است که اقداماتی که امروز در شوراها در حال انجام است کاملا سیاسی است.
این نشان می دهد که کاملا با نگاهی سیاسی فراز و فرودهای شورا در حال تعقیب است. طبیعی است که تهران تحمل آشفتگی در شورای شهر را ندارد به خصوص تهرانی که دو دوره موفقیت شورای شهر را دیده و خدمات بسیار بالایی را دریافت کرده است. طبیعی است که توقع شهروندان تهرانی نسبت به گذشته بسیار بالا رفته است و انتظار ندارند که شورای چهارم در این مناقشات سیاسی وارد شود.
این اظهار نظرها و تیترهای معنا دار رسانه های اصلاح طلب خیلی زود به نقطه پایان رسید.
مرور خاطرات تلخ گذشته چندان خوشایند به نظر نمیرسد اما گاهی نیاز است برای عبرت گرفتن نگاهی به گذشته انداخت و دریافت که نگاهی سیاسی به شهر نه تنها مردم تهران را از خدمات ارزنده محروم می کند، بلکه شهر را نیز دچار چالشهای سنگین سیاسی خواهد کرد.
سیاسی شدن فضای تهران دقیقا همان اتفاقی بود که جریان اصلاحطلبان به دنبال آن بودند اما سرانجام با عدم رای اعتماد نمایندههای مردم تهران در شورای شهر به سیاسون، فردی را به "بهشت" فرستادند که سابقه مدیریتیاش در شهرداری روشن و قابل دفاع است.
برخلاف تمام اتهاماتی که در چند روز اخیر به سابقه مدیریت قالیباف در شهرداری از سوی جناح رقیب وارد میشد، مردم تهران به خوبی بر این امر واقفاند که تهران در چند سال اخیر از تمام سیاسی بازیها بدور بوده است و مدیران شهرداری بدور از جاروجنجالهای سیاسی بدنبال خدمت به تهرانیها بودهاند.
البته رای اعتماد نمایندگان مردم تهران در شورای شهر به شهردار پیشین، مهر تایید دیگری بر کارنامه قایلباف در چند سال اخیر است.
به نظر میرسد تلاشها و تخریبهای شبانه روزی اصلاحطلبان در شورای شهر نتوانست ره به جائی ببرد و سرانجام فردی بر مدیریت شهرداری تهران ابقا شد که فعالیتهایش مورد تایید مردم تهران نیز هست مردمی که همچنان خواستار مدیریت جهادی و اصولگرایانه بر شهر تهران هستند.
امیدواریم قالیباف همچنان مشی خدمت را در دستور کار خود قرار دهد و به رویه گذشته خود در راستای خدمترسانی محض پایبند بوده و امانتدار رای اعتماد اعضای شورای شهر تهران نیز باشد.



